another faceless existence

Ito ang unang beses na humiram ako ng libro sa library. WOW, ang cool pala. I-sesearch mo lang sa computer at baam!!! Siguradong makukuha mo na, salamat talaga Geoff. Tapos ang galing din nung machine, parang cash register na high-tech. Ang saya talaga. Sumubok ako ng bago.

 Pag labas ko ng library ang saya-saya ng hawak ko sa libro, ito ang unang librong hiniram ko, sabi ko sa sarili ko, ito ang simula ng pag-babagong buhay… hahaha, I wish. Jenseits von Gut und Boese ang pamagat sa aleman, Beyond Good and Evil naman ang salin sa salita ng mga albino, hindi ko alam kung pano ko ‘to masasalin sa Pilipino, patawad.

Nasimulan ko na ang libro. Intro palang pupunuin ka na ng mga nakahuhumaling na mga salita, yung mga tipong mapapa: ‘tang ina, okey to ha, kaso lang parang nakakatamad. Pero malupit kasi yung mga pananaw ni Friedrich Nietzsche, o kung sa tawagan namin ay si pareng Richfried. Yung mga tipo kasi ng mga pananaw niya yung mga pwede mong isagot sa nanay mong tumatalak sayo, yung mga tipong “ma, ano ka ba, hindi mo ako naiintindihan kasi I’m a Philisopher of the Perilious Perhaps constantly driven by my will to truth, at ikaw ma, nakalulungkot mang sabihin ay isang Slave of moral prejudices void of thinking thus viewing the world with another manipulator’s spectacles.” Lupet diba? Yun yung mga tipong mapapatunganga sayo yung nanay mo, mapapa isip ng ilang segundo, marahil hindi niya ito maiintindihan, kaya sasampalin ka nalang niya para hindi mapahiya pero maniwala ka sakin, pag higa niya sa kama mamayang gabi mapapangiti siya at sasabihin sa sarili niya: ’tang ina, lupet na ng anak ko…

 Marami pa akong gustong sabihin, kaso lang naisip kong basahin pa lalo yung libro, kaya hanggang dito na muna.

what is done out of love always happens beyond good and evil