another faceless existence

Ito ang pangalawang sunod na araw kong pumunta ng DFA. Pinabalik kami, me and my mom, kahapon after almost 2 hours of waiting in line, kesyo naabot na po kasi namin yung quota namin, so we would just give you a number and schedule for tommorrow, para priority na kayo, ulol! Tinawag pang courtesy line, bulok naman. Pero, in fairness, maswerte na kami kaysa sa mga nakapila sa labas, soobrang haba ng pila at sobrang init, at least sa amin may air-con… Pero kahit na!

So, ito na nga, pangalawang araw na namin, we went right on sked, 7.30am. And as usual, kahit priority na kami, pila parin ang ‘tang ina. Pero at least, we were able to file and pay… and yes! nasa huling step na kami: finger printing at blah blah stuff… after 2 days… whalla! So ayun ako and my mom, pretty content with our situation, 3 people still in front of us in line. Para bang umaabot kasi ng like 20min per person sa last step, kesyo matagal daw kasi mag encode blah blah… asar. Tapos biglang tumigil! Biglang nabaawasan yung nag eencode para sa last step. Shit, ano toh?! Yung mga nasa harap ko ng pila nag simula nang mag mura at mag reklamo, pero puro bulong bulong muna… Tapos ayun, nakita ko ang dahilan, si Vergel Meneses, (isang sikat na PBA player) nasa loob, at yung linakad namin for two days nilalakad niya within 15min at karamihan ng staff asa kanya sa loob ng opisina! Puta! Kelangan ko na ’tong gawan ng paraan…hehehe, kaya ayun, ginawan ko.

Feeling ko medyo mali yung ginawa ko kasi parang, basta, I just want to finish early lang naman at yung nanay ko may meeting pa kaya yun. I fueled a fire. Ginatungan ko yung mga nag bubulong bulong na tao.

Me – Oo nga, sira ulo yang mga yan… May mga VIP

person 1- oo nga, tangina nila,

person 2 and person 3- oo nga, kahapon pa tayo dito ha!

me - oo nga, pero sa tingin ko dapat malaman kasi nila na mali sila…

2 – oo nga, putang ina…

me-dapat sabihin ninyo sakanilang mali sila, mali naman talaga ginagawa nila…

1 – oo nga… Miss! Alam ninyo ba trabaho niyo?!

3 – kahapon pa kami dito ha?!

1 - tarantaduhan na ‘to eh…

2 – oo nga, punta kayo dito at ayusin toh!

me – oo nga… tama yan…

chorus – hoy! ano ba!

Tapos hanggang buong crowd na nag rereklamo ng malakas…hehehe…kaya ayun, may hiya rin ang mga emplayado’t bumalik sa trabaho, baka sumabog ang building sa init ng mga nag wawala eh… pero ang mga empleyado may feelings din at marunong masaktan… kaya syempre may karapatan siyang magtampo sa mga nag mumura at nag papagalit sa kanya… at habang asar siya sa mga nagagalit sa kanya, (kita na sa mukha niya ang kapikunan) andun naman ako at nakatayo, tahimik, hindi nakikialam sa gulo at hindi nagrereklamo, andun lang akong tahimik na naghihintay… hahaha! gumana! tinawag agad ako at nag skip dun sa mga nasa harap kong nag lead ng pag rereklamo! hahaha… at syempre, habang pina pa thumb mark ako etc. andun yung sympathy sakanya at paulit ulit na thank you sa empleyado, um miss, yung mom ko kasi pwede na po siyang sunod, kasi mag kasama po kami eh…please… at ayun, pumayag siya! hahahaha! naka-alis kami agad! hehehehe….

astig, napagalaw na nga sila, nauna pa kami… tangina mo Meneses! hahaha…

kaya kahit hassle, medyo nag enjoy din ako… hehehe….