another faceless existence

hindi naman importante yung sinasabi mo eh. ang mahalaga kung ano yung nararamdaman ko. pero hindi ba yun parehas importante? hindi, magkaiba yun. o? oo. eh, anong pagkakaiba ng sinasabi ko sa nararamdaman mo? eh, hindi ba obvious? obvious, ang ano? kung hindi mo pa nahahalata, hedonist talaga ako. ano yun? yung hedonist yung tipong humahabol sa pleasure, sa sarap, yun ang hedonist. okay ka pala ha. oo naman. pero hindi ba lahat naman ng tao humahabol sa pleasure at sarap, ibig sabihin ba nun lahat ng tao hedonist? ewan, siguro. hindi mo alam? oo, hindi ko alam. ah, ok. so, ano, gets mo na ba ibig kong sabihin? ibig sabihin na ano? kung bakit mas mahalaga yung nararamdaman ko kaysa sa sinsabi mo. ah, siguro. medyo. anong pagkakaintindi mo? um, hindi mahalaga kung tawagin kitang aso, ulol o pangit, ang mahalaga na-sasatisfy ko ang carnal desire mo, yun ba ang ibig mong sabihin? oo, medyo, pero not quite. ha?! bakit parang nagulat ka? eh kasi, hedonist ka, kaya dapat ganun ang pagiisip mo. oo nga, sabi ko nga diba: medyo, pero not quite. eh, ano pa ang ibig mong sabihin? pag-isipan mo. bakit pa? kasi mas masaya kung ganun. bakit may nakukuha ka bang pleasure pag nakikita mo akong nagmumukhang walang alam? oo, medyo, pero not quite. ayan ka nanaman. oo nga, ayan nanaman ako.

oo nga pala, ano ba kasing klaseng pleasure ang hinahanap mo? deh, pleasure, yung tipong masasarapan ako, yung feeling ko nasa langit na ako. eh, specific. anong tingin mo, may classifications din ang hedonist? siguro, unless kahit anong klaseng pleasure okay na sayo. ha, anong ibig mong sabihin? diba maraming klase ng pleasure? ah, ewan ko, basta pag nagpapasarap sakin, pleasure na ang tawag ko dun. napaka general mo naman na hedonist. bakit naman kasi ako mamimili, eh pare-parehas naman silang nagpapasarap sakin. eh, diba, parang pagkain, ako mahilig ako sa italian food, ayoko ng japanese dishes, malansa. ah, ganun pala ibig mong sabihin, eh, hindi naman pagkain itong pinaguusapan natin eh, sarap, pleasure, heaven, san man galing, san man nagaganap, pare-parehas lang yun, at least para sa akin. ah, ang pangit naman ng pagiging hedonist mo. pangit mo rin. mas pangit ka. pinaka pangit ka. tumigil ka na nga kundi FO na tayo.

pwede rin ba akong maging hedonist katulad mo? bakit mo naman naisip yun? kasi parang napaka simple ng buhay mo eh, hindi masyadong kumplikado ang choices. ah. so ano, pwede ba ako? hindi naman kami samahan na kailangan ng membership eh. so pu-pwede ko naring tawaging hedonist ang sarili ko ngayon? eh, ewan ko. huh?! kasi pare, its not a choice, its a calling pare. huuwaatttt!!! oo, nakakagulat noh, pero ganun talaga. ang hirap naman nun. oo nga, ako rin nahirapan noong una. eh paano mo ba na discern na hedonist ka nga talaga? eh siyempre namundol din ako, nagisip, nag silent retreat. ah, ang kumplikado naman. ganun talaga eh, life changing ang desisyon na gagawin ko eh, kaya dapat sigurado talaga ako. may point ka. oo meron talaga. so, pano nag hit sayo ang epiphany na talagang hedonist ka? noong nag meditate ako sa kantang breaking free ng high school musical. ah, oo, paborito ko yang kantang yan. basta ayun, nung pinag munimunihan ko ang kantang iyon, napagisipan ko, anak ng pating, ayokong maging katulad ng mga artistang yun. huh, anong mali sa kanila? eh, kasi sa tingin ko, baduy sila eh. huh, tapos naisipan mo nang maging hedonist kasi baduy sila. oo. hindi kita maintindihan. oo kasi, wala na namang ibang paraan para maging hindi tulad nila eh, kundi ang pagiging hedonist. ah, may point ka. oo nga meron.

um, sige alis na ako. salamat ha, liniwanagan mo ako sa pagiging isang hedonist. okay lang yun, its my pleasure to help. salamat talaga pare. basta, lagi mo lang tandaan, hindi pinipilit ang pagiging hedonist, sabi nga nila, its not a choice, its a calling.

paalam.